Ιστορικά θέματα
  • Εγγραφή

Frontpage

Το ζήσαμε και αυτό Πρωτομαγιάτικα! Όλα δικά τους τα θέλουν τελικά οι αχόρταγοι εκεί στην Ολυμπία.
Μία μόνο γιορτή το χρόνο μας άφησαν στα ορεινά και τη σαμποτάρουν ή αν θέλετε τη θέλουν και αυτή δική τους.
Αντί να πάρουν το δρόμο προς τα βουνά, προς το εξαίσιο δάσος της Φολόης, να ανασάνουν, να ανοίξουν τα πνευμόνια τους και να βοηθήσουν έστω για μία μέρα τις τοπικές κοινωνίες που στενάζουν, διοργάνωσαν φέτος δική τους γιορτή.
Δεν τους φτάνουν οι χιλιάδες των τουριστών που τους επισκέπτονται καθημερινά, οι δεκάδες εκδηλώσεις που έχουν όλο το χρόνο και ακόμη περισσότερες το καλοκαίρι στα θέατρα Φλόκα και Δρούβα, θέλουν να αρπάξουν και τη γιορτή της Πρωτομαγιάς από τους φτωχούς Καπελίσιους.
Ανάρρωνα, την ημέρα της Πρωτομαγιάς, από ένα μεγάλο χειρουργείο και δεν είχα τη δυνατότητα επικοινωνίας.
Μ´επισκέφτηκε λοιπόν στο νοσοκομείο, ένα «τσακάλι» της ορεινής Ηλείας, που ήθελε με οποιοδήποτε κόστος, ορεινό δήμο, (τότε με τον Καλλικράτη), αλλά εμείς οι Αντρωναίοι, οι Κουμαναίοι, οι Γιαρμεναίοι, και πολλοί άλλοι, ντριτσινάγαμε να πάμε στα Ολύμπια, να αρπάξουμε και εμείς λίγη από τη δόξα τους.
Ξέρεις μου λέει, αυτοί οι άπληστοι στην Αρχαία Ολυμπία έχουν εκδήλωση σήμερα με το Λάλεζα και για να το καλύψουν, έχουν βάλει μπροστά κάποιους συλλόγους.
Τι το ήθελε και το ‘πε, μου ανέβηκε η πίεση και έβγαλα σπυριά!
Θα γράψω λέω στον επισκέπτη μου, θα γράψω και θα τους «κράξω».
Όχι, μου απαντά, μην ανακατεύεσαι, δεν θα βγάλεις άκρη, αντίθετα θα βρεθούν κάποιοι «πονηροί» να σε πουν και γραφικό.
Το σκέφτηκα και περίμενα μερικές μέρες, μήπως και αποφασίσει κανένας «τολμηρός» να μιλήσει, να γλυτώσω και ‘γω τη σύγχυση, αλλά πού;
’Ακρα του τάφου σιωπή! Όλοι την «ουρά στα σκέλια»!
Το ακούσατε πατριώτες στο Κούμανι, Γιάρμενα, Λάλα, Μποκοβίνα, Αντρώνι, Πανόπουλο, Κακοτάρι και τ’ άλλα χωριά;
Κλαπατσίμπανα σε σας, ορχήστρα με Λάλεζα στα Ολύμπια!
Λυπάμαι περισσότερο για τους φίλους Κουμαναίους που η γιορτή τους όντως θέλει υποστήριξη. Αντίθετα η γιορτή στο πικ-νικ του Λασιώνα την Πρωτομαγιά, (ότι και να κάνουν οι Ολύμπιοι) θα συγκεντρώσει τη μισή Πάτρα, την Αμαλιάδα, τον Πύργο και όλα τα περίχωρα.
Αυτά φίλοι μου, μέχρι τη νέα διοικητική μεταρρύθμιση και ευελπιστώ, εμείς οι Ορεινοί να έχουμε βάλει πλέον μυαλό, να πάρουμε των ομματιών μας για ορεινό δήμο και οι Ολύμπιοι… βουρ με το καλό για Πύργο...να καταλάβουν και αυτοί «τι εστί φυστίκι»!

Κώστας Παπαντωνόπουλος Μάης 2018

Κάγκελα, σκάλες, χαγιάτια και μπαλκόνια στην Ορεινή Ηλεία

Τα παλιά πέτρινα κτίρια της Ορεινής Ηλείας, αποτελούν υπόδειγμα αρχιτεκτονικής, ωστόσο κάποια απ’ αυτά έχουν αφεθεί στην μοίρα τους και έχουν καταντήσει «γέρικα κουφάρια», που χρόνο με το χρόνο αργοπεθαίνουν, γκρεμίζονται και κανείς από τους αρμόδιους, Δήμοι ή υπηρεσίες του Υπουργείου Πολιτισμού, δεν ενδιαφέρονται για την τύχη τους.Αντρώνι_το_σπίτι_του_Κάνταλου 

Θα μπορούσαμε όλοι να συμβάλλουμε ατομικά ή συλλογικά με μηδαμινό σχεδόν κόστος και παράλληλα να δώσουμε στους ιδιοκτήτες τους να καταλάβουν, ότι τα κτίρια που διαθέτουν, εκτός από την τεράστια κατασκευαστική αξία που έχουν, είναι σημείο αναφοράς των κατοίκων, αλλά και πόλος έλξης επισκεπτών, πολιτισμών και εποχών.

Τα παραπάνω, εφαρμόστηκαν κατά κάποιον τρόπο στους γειτονικούς μας νομούς, κυρίως στα χωριά της Μεσσηνίας και έτσι διασώθηκαν αρκετά κτίρια είτε εφαρμόζοντας στην τοιχοποιία τους λεπτό στρώμα σενάζ, είτε τοποθετώντας τσίγκους στις στέγες τους για την απομάκρυνση της υγρασίας.

Ενθαρρυντικό όμως είναι, ότι τα τελευταία χρόνια σε κάποια από τα χωριά της Ορεινής Ηλείας, παρατηρούμε να αλλάζει η παλιά νοοτροπία και οι κάτοικοι αποκτούν «κουλτούρα» γύρω από τη διάσωση των παραδοσιακών κτιρίων.

Κάγκελα

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ                Τετάρτη 28.03.2018

ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ                Αριθ. Πρωτ.: 113

ΕΡΥΜΑΝΘΟΥ - ΦΟΛΟΗΣ  O «ΩΛΟΝΟΣ»                              

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Θέμα: Απάντηση του Συλλόγου «Ωλονός» στις ασάφειες της Εφορείας Παλαιοανθρωπολογίας – Σπηλαιολογίας για τα μνημεία του Ερύμανθου.

Ύστερα από τα δημοσιεύματα του Συλλόγου Προστασίας της Φύσης και της Πολιτιστικής Κληρονομιάς «Ωλονός» που αναφέρονταν στην προστασία και την ανάδειξη των σπηλαίων του όρους Ερύμανθος, η Εφορεία Παλαιοανθρωπολογίας – Σπηλαιολογίας μας πληροφορεί ότι, κλιμάκιό της εκτέλεσε αυτοψία στις 13-14 Σεπτεμβρίου 2017.

Με το από 24.01.18 έγγραφο που μας έστειλαν, δεν κατάφεραν να μας διαφωτίσουν, αφού δε βρήκαν καμία λέξη ή πρόταση για διάσωση ή ανάδειξη των σπηλαίων, αλλά μας μπέρδεψαν περισσότερο με την προχειρότητα και τις ασάφειες που μας διατυπώνουν. Λυπούμαστε ιδιαίτερα που βρισκόμαστε στη δυσάρεστη θέση να αμφισβητήσουμε μια επιστημονική ομάδα, μια δημόσια υπηρεσία, που δεν προσέγγισε με την ανάλογη προσοχή τα αιτήματά μας.

Στα επιχειρήματα που διατυπώνουν δεν μας λένε με σαφήνεια, αλλά με μισόλογα και διφορούμενες απαντήσεις του τύπου, «ήξεις, αφήξεις…», «ναι μεν αλλά…», «είναι μνημεία, αλλά δεν…», «εμπίπτει, αλλά δεν ενδείκνυται για να καταστεί επισκέψιμο» και διάφορα άλλα που θ´ αντικρούσουμε ένα-ένα παρακάτω.

Ήταν Μεγάλη Παρασκευή, όταν μάθαμε ότι το ραδιενεργό νέφος (Καίσιο 137) από το πυρηνικό ατύχημα του Τσερνόμπιλ άρχισε να εισέρχεται στην Β. Ελλάδα, το πρωί της 2ας Μαΐου του 1986. Ο εφιάλτης συνέχισε να εξαπλώνεται στην Ελλάδα και το μεσημέρι του Μ. Σαββάτου 3 Μαΐου του 1986 την κάλυψε ολάκερη, με διαφορετικές εντάσεις ανά περιοχή και ώρα. Η ραδιενεργός μόλυνση εντάθηκε την Δευτέρα του Πάσχα και παρέμεινε πάνω από τη χώρα μας τουλάχιστον μέχρι την 9η Μαΐου του 1986.
Εκεί κοντά στο Θεριστή, περίμενα να γεννηθεί ο Μιχάλης μου και έτρεχα σαν τρελός στα φαρμακεία και στα super market, να βρω πρώιμα γάλατα που δεν θα είχαν επηρεαστεί από το κακό που βρήκε τον τόπο. Αυτή η εξάπλωση της ραδιενέργειας δημιούργησε πολλά προβλήματα στη χώρα μας και κυρίως στη Β. Ελλάδα. Τα σημάδια αυτής της κατάρας που «θερίζει» συνεχώς, είναι σήμερα πιο έντονα σε αρκετούς από εμάς που υποφέρουμε από τη γνωστή μάστιγα που δημιούργησε η έκρηξη στο Τσερνομπίλ.
Τότε ήταν που είχα αγοράσει τη δεύτερη κάμερά μου, την οποία έστησα στο μπαλκόνι του σπιτιού μου με δυνατό προβολέα που φώτιζε όλο το προαύλιο της εκκλησίας. Η πρώτη ήταν μια βουβή «SUPER 8», την είχα φέρει από την Αμερική και όλες οι ταινίες της χάθηκαν και μαζί ένα μικρό κομμάτι από την ιστορία του χωριού μας.
Κάποιοι δεν είχαν προσέξει τότε ότι είχε στηθεί βίντεο, αλλά πίστευαν ότι φώτιζα την εκκλησία για τον επιτάφιο. Μεταξύ αυτών ήταν και ο μακαρίτης ο Κώστας του Παυλή που μου είπε, «ωραία ήταν η βραδιά με τα φώτα που άναψες».
Το βίντεο ήταν πολύ μεγάλο καθ´ ότι η εγγραφή διήρκησε όλο το διάστημα της τελετής. Εδώ όμως, θα δείτε μερικά μόνο λεπτά από τον προαύλιο χώρο, πριν την έξοδο του επιταφίου και το μεγαλύτερο μέρος βασίζεται στην περιφορά του γύρω από την εκκλησία.
Πηγαινορχόμουν τότε μέσα-έξω στην εκκλησία, διότι όπως θα θυμούνται κάποιοι «μικροί», αυτό το διάστημα ήμουν και στο ψαλτήρι.
Στην ταινία φαίνονται τα τότε τσορομπίλια, οι σημερινοί σαραντάρηδες (plus) που ξεκινούσαν την ανάσταση με τα βαρελότα, από την Μ. Πέμπτη. Πρωτοστατούσε και η αφεντιά μου στα βεγγαλικά, αλλά διαφωνούσα κάθετα με το να τρομάζουμε τις γυναίκες και τα μωρά, με αποτέλεσμα να μην «ευλογάει», γυναίκα στην Ανάσταση. Επίσης έχω εκφράσει αρκετές φορές την άποψη, η Ανάσταση να γίνεται εκτός ναού, όπως σε όλη τη χώρα και τα βεγγαλικά να πέφτουν στο ρέμα. Οι παπάδες όμως και όσοι περιστρέφονται γύρω από αυτούς είχαν πάντα άλλη άποψη «για ευνόητους λόγους», όπως είπε και ένας φίλος. Όταν τον ρώτησα τι εννοείς, είπε λακωνικά: και να χαθεί η χαρά του «δίσκου»; Τα συμπεράσματα δικά σας! Είναι ευτύχημα που δεν έχουμε ακόμη κάποιο σοβαρό τραυματισμό ή κάτι χειρότερο, γιατί απλούς τραυματισμούς είχαμε.
Παρατηρούμε με νοσταλγία στο βίντεο τα πειράγματα των συγχωριανών μας, διαπιστώνουμε πόσο κόσμο είχε τότε το χωριό μας και πόσα (και δεν είναι λίγα), από τα αγαπημένα μας πρόσωπα που έχουν φύγει.
Καλή Λαμπρή!
Κώστας Παπαντωνόπουλος Απρίλης 2018

 

Ξεκίνησε ή δεν ξεκίνησε η επανάσταση του 1821 στις 25 Μαρτίου στην Αγ. Λαύρα με τον Παλαιών Πατρών Γερμανό να σηκώνει τη σημαία; Ήταν μύθος ότι τα ελληνικά απαγορεύονταν εκείνη την περίοδο; Τι ρόλο έπαιζε η εκκλησία και γιατί η επανάσταση αφορίστηκε από τον Πατριάρχη Γρηγόριο Ε’; Η εθνική ιστορία όπως διαμορφώνεται στο σχολείο, εγγράφεται στο πεδίο του «πίστευε και μη ερεύνα».
Τρεις είναι οι βασικοί μύθοι:
Μύθος 1ος : Το κρυφό σχολείο
«Το "κρυφό σχολειό" αποτελεί έναν από τους πιο γοητευτικούς και συνάμα και από τους πιο ανθεκτικούς και πιο διαδεδομένους μύθους της εθνικής μας ιστορίας. Η κριτική που άσκησε ο Αγγέλου, όσο και άλλοι ερευνητές στο μύθο ήδη από τη μεταπολεμική περίοδο καθώς και το ανανεωτικό πνεύμα που επικράτησε στα σχολικά εγχειρίδια από τα τέλη της δεκαετίας του 1970 είχαν ως αποτέλεσμα τη σταδιακή απάλειψη της αναφοράς του τόσο από τα αναλυτικά προγράμματα όσο και από το σύνολο σχεδόν των σχολικών εγχειριδίων της μέσης και πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης. Ωστόσο ο μύθος φαίνεται να ανθίσταται αν όχι και να επεκτείνει τη διάδοση του». Παναγιώτης Στάθης, ιστορικός.
«Η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος διαμαρτυρήθηκε στον υπουργό Παιδείας Ιωάννη Βαρβιτσιώτη κι εκείνος, προς τιμήν του, όπως αναφέρεται σε έγγραφο των Τμημάτων Δημοτικής και Μέσης Εκπαιδεύσεως του ΚΕΜΕ προς αθηναϊκή εφημερίδα της 21/5/1978 έδωσε αμέσως εντολή, από τα υπό εκτύπωση νέα σχολικά βιβλία να απαλειφθεί η φράση: ‘Σύμφωνα με τα τελευταία πορίσματα της ιστορικής επιστήμης το Κρυφό Σχολειό είναι ένας μύθος και δεν υπήρξε στην πραγματικότητα’, από τη σελίδα 173 της Ιστορίας της Γ’ Λυκείου» φυλλάδιο με τίτλο “Το ‘Κρυφό Σχολειό’” Ι. Μ. Χατζηφώτης, 1978.
«Βρήκανε λοιπόν πως κατά τα χρόνια εκείνα τα παλιά η παιδεία μας κατατρεχόταν από τους Τούρκους αλύπητα και το τελευταίο της καταφύγιο, άγιο βήμα μυστικό ήταν το κρυφό σκολειό. Εκεί, νύχτα βαθειά στέλναν οι μαννάδες τα παιδιά τους και με τη λαχτάρα που είχανε στην καρδιά, τα μαθαίναμε να λένε στο δρόμο το γνωστό παιδιάτικο τραγούδι, που είναι και νανούρισμα μαζί, τραγούδι σ’ όλους γνωστό, που λέει: Φεγγαράκι μου λαμπρό/ φέγγε μου να περπατώ,/ να πηγαίνω στο σκολειό,/ να μαθαίνω γράμματα,/ του Θεού τα πράματα. Ανάμεσα σ’ όσες διατριβές έτυχε να διαβάσω γραμμένες από παιδαγωγικούς άντρες ή γυναίκες, δεν είδα καμιάν ιστορική μαρτυρία, που να βεβαιώνη την ύπαρξη κρυφού σκολειού, όμως ούτ’ εγώ μέσα στον αμέτρητο σωρό ανέκδοτου υλικού για της σκλαβιάς τα σκολειά, που έχω συναγμένο, δεν απάντησα τίτοτε που να κάνη λόγο για το σκολειό έξω από το τραγούδι. Φαίνεται λοιπόν πως για τους παιδαγωγικούς ρήτορες που ανάφερα, άλλη δεν υπάρχει μαρτυριά παρά το ίδιο εκείνο μοναχό περίφημο τραγούδι. Όμως, αν και για την ύποφτή μου κρίση δε φτάνει το τραγούδι, ας το ξετάσουμε κι’ αυτό.

Κεντρική Σελίδα

Ο Τόπος μας

Παράδοση

Πολυμέσα

Ιστορία

Στατιστικά Μετρητές

Χρήστες
246
Άρθρα
1028
Εμφανίσεις Άρθρων
16737030

Συνδεδεμένοι χρήστες

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 259 επισκέπτες και κανένα μέλος

S5 Box

Login

Register

Δημοφιλή άρθρα