Ανέκδοτες ιστορίες
  • Εγγραφή

Frontpage

Οι φωτογραφίες είναι της αφεντιά μου και δεν συμμετείχα στο όλο σκετς διότι πήγα την παραμονή και οι ρόλοι ήταν δοσμένοι. Αρκέστηκα μόνον στο γλέντι και στην αποτύπωση της εκδήλωσης που τώρα είναι και το πιο σημαντικό.

Δεν ενθυμούμε ποιο ήταν το έργο αλλά είχε από όλα μέσα, παπά, γαμπρό, νύφη, κουμπάρους, συμπεθέρια, γαϊδούρια και διάφορα άλλα ζωντανά.

Θεατές είχε πολλούς, μεγάλες και μικρές κυρίες, έφηβους και γιομάτο τσορομπίλια.

Τους μόνους που θυμάμαι ότι συμμετείχαν και ήταν ντυμένοι είναι, ο Βασίλης Παπαντώνης χωροφύλακας με την στολή του Λάμπη και νύφη, ο Αργύρης Κότσαλης (γιατρός) που είναι όλα τα λεφτά.

Στους θεατές ο Βασιλάκης Σίνος, ο Δημήτρης Ανάστος, ο μπάρμπα Νιόνιος Παπαντώνης, η Γεωργία Τσούλη-Καννελακοπούλου, ο Παναγιώτης Καννελακόπουλος του Λάκη, η Γιαννούλα Πανούτσου (Μεγακλή), η Νία Καννελακοπούλου-Πανούτσου του Καληγάρη, ο μπάρμπα Αργύρης Παναγόπουλος, μπάρμπα Αργύρης Αβραμόπουλος, ο μπάρμπα Βασίλης Ζήρος, ο Κουζούλης, Η Θοδώρα Ζήρου του Τασάνη, η Βώκο και η Πίτσα Σίνου του Λύσανδρου, η Θανάσω του Μιχάλη Κόσταλη (κόρη του Κατασαφού), η Βιτόρια, ο Λάμπης Μπίκος ο αγροφύλακας με τη στολή του, η Δημήτρω Λιάπη (του Κατσαφού), Βασίλω Κότσαλη του Λεωνίδα (τσούπα του Κουφόγιαννη), η Ελένη Σίνου του Μπουλουγούρη, η Τασία Σίνου του Σωκράτη, η Γιαννούλα του Μεγακλή (τσούπα του Μπουγά). Η Μαρία Κότσαλη του Γαλάνη, ο Δήμος του Καραμαλή, Ο Γιάννης του Νάστου έφηβος, ο Ανδρέας του Γαλάνη και πολλοί άλλοι που αδυνατώ να αναγνωρίσω.

Μαθιουδάκης Νικόλαος, από την Ζάκυνθο έχει αγιογραφήσει την εικόνα στην Αγία Κυριακή (Κερτίζα).

α) εις τον ιερό ναό του Αγίου Κωνσταντίνου, εικόνα της Αγίας Κυριακής του έτος 1835.

β) εις το εξωκκλήσι του Αγίου Γεωργίου, τον Ιησού Χριστό το έτος 1835, την Θεοτόκο το 1835 και τον Άγιο Ιωάννη Πρόδρομο το 1835.

Προφανώς πρόκειται για τις εικόνες του τέμπλου του παλαιού ενοριακού Ναού της Αγίας Κυριακής, που σήμερα διατηρείται ως κοιμητηριακός. Η πανήγυρης γίνεται ακόμη και σήμερα εις τον Ναό της Αγίας Κυριακής.

Μπουρόπουλος Γ. Νικόλαος εκ Ζακύνθου, έχει αγιογραφήσει εικόνες στο χωριό Λάλα, το 1867, του Ιησού Χριστού, της Παναγίας και του Προδρόμου. Ακόμη υπάρχει και η εικόνα των Τριών Ιεραρχών του έτους 1867, χωρίς αγιογράφο, αλλά με δαπάνη του Ιωάννη Μπουροπούλου.

Βενιαμίν Ιερομόναχος, Σώζεται εικόνα του στο τέμπλο του Ναού της Μεταμόρφωσης της ενορίας Αγίας Μαρίνης Λαμπείας (Δίβρης), η Μεταμόρφωση του Σωτήρος, του έτους 1876.

Κωσταράκης Δημήτριος, Στην ενορία Αχλαδινής, ένθεν του Εσταυρωμένου, τα λεγόμενα λυπηρά ή Δέησις. Ήτοι η Θεοτόκος 1878 και ο Πρόδρομος το 1879.

Γρηγόριος Ιερομόναχος, Αγειορίτης. Έχει αγιογραφήσει εικόνες του τέμπλου εις τον Ιερό Ναό Αγίας Μαρίνης Λαμπείας το έτος 1833. Ήτοι του Χριστού, της Θεοτόκου, του Προδρόμου και της Αγίας Μαρίνης, με ολόκληρο το μαρτύριόν της πέριξ αυτής.

Καλεντόπουλος Γεώργιος και Ξημεροτάκης Γεώργιος. Ο πρώτος είναι προφανώς ο αγιογράφος και ο Ξημεροτάκης μαθητής του. Σώζονται οι εικόνες του τέμπλου εις τον Ιερόν Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου Φολόης (Γιάρμενας). Ήτοι της Θεοτόκου 10 Αυγούστου 1895 του Ιησού Χριστού 20 Σεπτεμβρίου 1895, του Αγίου Ιωάννου 12 Οκτωβρίου 1895 και της Κοιμήσεως της Θεοτόκου 28 Νοεμβρίου 1895.

Κόκκινος Μιχαήλ Γεώργιος, από τον Πύργο. Εικόνες του σώζονται εις την ενορία του Λάλα οι Αρχάγγελοι Γαβριήλ και Μιχαήλ, αλλά αχρονολόγητοι.

Ζωγράφος Δημήτριος, σώζεται η εικόνα της Παναγίας εις την ενορία του Αγίου Βασιλείου Κλεινδιά του έτους 1893. Εκεί σώζεται και η εικόνα του Μεγάλου Βασιλείου στο Προσκυνητάρι, του αυτού έτους 1894, αλλά δεν αναγράφει τον αγιογράφο.

Κωνσταντίνος Ασημάκης, Ζωγράφος. Στον ιερό ναό Μεταμορφώσεως του Σωτήρος της ενορίας Αγίας Μαρίνης Δίβρης σώζεται ο Άγιος Χαράλαμπος του έτους 1895.

Δανιήλ μοναχός Κατουνακιώτης. Στον Ιερό Ναό Μαρίνης Λαμπείας, σώζονται δύο εικόνες του έτους 1898. Ήτοι η Οδηγήτρια και ο Προφήτης Ηλίας.

Αναγνωστόπουλος Διονύσιος, σώζεται μια εικόνα του στο Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου Κατσαρού, αφιερωμένη στον Άγιο Δημήτριο του έτους 1829.

Πριονάς Ανδρέας, αγιογραφεί στην Πάτρα. Σώζεται εικόνα στα Αγράμπελα, της Αγίας Παρασκευής με ημερομηνία 28 Ιουνίου 1886.

Παρασκευόπουλος Γερμανός, Μητροπολίτης Ηλείας και Ωλένης, «Αγιογράφοι φορητών ιερών εικόνων και ενοριών Ι. Μητροπόλεως Ηλείας και Ωλένης του ΙΘ΄αιώνος», Αθήναι 1994.

Η Ηλεία και ιδίως η περιοχή της Πηνείας, μας είναι πασίγνωστη, από την αρχαιότητα, για τις αξιοθαύμαστες βοτανοθεραπείες, τις εξαιρετικές φαρμακογνωσίες, τις ποικίλες γητείες και τις παραδοσιακές δοξασίες των ηθών και εθίμων. Επίσης για τα προμαντέματα και τις μαγείες όλων των περιωνύμων μάγων και μάντεων όπως των Ιαμίδων, Κλυτιδών, Τυλλιαδών, και Καλλιαδών, καθώς και για τον Ομηρικής εποχής μεγάλο και πασίγνωστο μάντη Μελάμποδα από την Ηλειακή Πύλο. Και πράγματι, ακόμη και μέχρι πριν λίγα χρόνια, κάθε πόλη, χωριό και κάθε οικισμός, για τις καθημερινές ανάγκες του, διέθετε τεχνίτες διαφόρων επαγγελμάτων της καθημερινότητας και μεταξύ αυτών, είχε τα τυφλά επαγγέλματα, όπως τα ονόμαζαν οι παλαιότεροι, και αυτά ήσαν του φαρμακοτρίφτη, της γιάτρισσας, τη μαμής, της ξεματιάστρας, της καφετζούς, της χαρτορίχτρας, της προξενήτρας και την μάγισσας.

Καταγραφή Ηλίας Τουτούνης
Μολογάγανε παλαιά οι γριγιές, ότι εδώθενες στου Νταούτι, κάτου στο μύλο κάποτις ήτανε ένα τρανό στοιχειό που ’τρωγε τους αντρώπους. Ευτούνο ούλο τον γκαιρό τρούπωνε και κρυβότανε μέσα στη γης και έβγαινε όξω, σάματις πείναγε! Πότενες έβγαινε το γιόμα και πότενες την νύχτα. Μια βολά μολογάγανε, ένας από του Νταούτι από του Χροναίους, είχε χάσει ένα μουσκάρι κάνα δυο- τρίο μηνώνε. Έψαξε ούλο τον ντόπο να το ηβρεί, αλλά πουθενά τίποτις, λες και είχε ανοίξει η γης και το κατάπιε. Ένα από τους Γιανναίους, του είχε ειπωμένο ότι τάχατις το πιάσανε και το φάγανε οι κλέφτες οι Τζιμικαίοι από τις Βελιτσές. Όμως εφτούνος δεν το επίστεψε και το έβαλε αχμέτι – μωχαμέτι να ψάξει ούλο τον ντόπο να το ηβρεί. Ένα βράδυ μεσάνυχτα, που γυρνολόγαγε πέρασε και όξω από τον μύλο. Εδεκεί τι έγινε κανένας δεν ξέρει, ούτε είδανε ούτε αγκουρμαστήκανε τίποτα. Τη άλλη μέρα τόνε ηβρήκε ο μυλωνάς ο Σκούρτης φαγωμένονε, μόνο τα κόκκαλα και τα σκουτιά του κουρελιασμένα είχανε ξεμεινεμένο. Μονάχα η τραγιάσκα δεν είχε πειραχτεί, ήτανε πεσμένη παρέκει, ούτε στάλα αίματα ούτε σκίσιμο δεν είχε. Ο μυλωνάς ζουρλάθηκε μπίτι ο δόλιος, γιατί έγινε τέτοιο πράμα και δεν μπήρε τίποτις χαμπάρι. Είπε ότι μέχρι τα μεσάνυχτα άλεθε ο μύλος και δεν άκουσε τίποτις, ούτενες σκουσμάρια, μα ούτενες και τίποτα άλλο. Τότενς μαζώχτηκε ούλο το χωριό, μέχρι και τα τσορομπίλια και τηράγανε τον ξεκοκκαλιασμένονε άντρωπο και από την τρομάρα τους και την ανατριχίλα τους ήσαντε ούλοι τους κερωμένοι, σα κερολείψανα.

Φίλες και φίλοι του σπηλαίου του Αρμακιανού, εκ μέρους της συντονιστικής επιτροπής θέλω να ευχαριστήσω όσους έχουν βοηθήσει οικονομικά την προσπάθειά μας καθώς και αυτούς που θέλουν να βοηθήσουν, τους αναμένουμε. Μέχρι σήμερα 21/2/2019, έχει συγκεντρωθεί το ποσό των 385€ από τους παρακάτω φίλους και πατριώτες. Όσοι θέλετε να βοηθήσετε παρακαλώ να επικοινωνήσετε μαζί μου.
Αγγελόπουλος Σπύρος Αγία Κυριακή
Αγγελόπουλος Νίκος Αγία Κυριακή
Αγγελόπουλος Ανδρέας Αγία Κυριακή
Αδαμόπουλος Ανέστης Αγία Κυριακή
Αδαμόπουλος Δημοσθένης Αγία Κυριακή
Ηλιόπουλος Θεόδωρος Δίβρη
Θεοδωρόπουλος Παναγιώτης Αγία Κυριακή
Κοσμόπουλος Γεώργιος Ολυμπία
Λαζαράκης Βασίλης Πανόπουλο
Μπακάλης Βαγγέλης Αντρώνι
Παπαντωνόπουλος Κώστας Αντρώνι
Ροδοπούλου Πολίτα Σπαρτουλιά Αμερική
Σπηλιόπουλος Ιωάννης Αγία Κυριακή
Ψυχομανής Βασίλης Τήνος

Σχόλια στο facebook: 

Κεντρική Σελίδα

Ο Τόπος μας

Παράδοση

Πολυμέσα

Ιστορία

Στατιστικά Μετρητές

Χρήστες
247
Άρθρα
1092
Εμφανίσεις Άρθρων
18841855

Συνδεδεμένοι χρήστες

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 237 επισκέπτες και κανένα μέλος

S5 Box

Login

Register

Δημοφιλή άρθρα