Σκυλοκέφαλος Άγιος
  • Εγγραφή

Frontpage

Γεώργιος Κ. Λιακόπουλος[1]

Η Πελοπόννησος, με εξαίρεση τους βενετικούς θύλακες της Μεθώνης, της Κορώνης, της Μονεμβασίας, του Άργους και του Ναυπλίου, κατακτήθηκε από τους Οθωμανούς με την εκστρατεία του σουλτάνου Μωάμεθ Β΄ το 1460. Πρώτο μέλημά τους υπήρξε η εγκατάσταση διοίκησης και φρουρών στην νεοκατακτηθείσα περιοχή και η καταγραφή και το μοίρασμα των φοροπροσόδων της με τη μορφή τιμαρίων στους τιμαριώτες σπαχήδες. Τα στοιχεία της πρώτης αυτής απογραφής συγκεντρώθηκαν στο υπό εξέταση κατάστιχο ΤΤ10-1/14662. Πρόκειται για ένα αναλυτικό φορολογικό κατάστιχο (mufaṣṣal taḥrir defteri/defter-i ḫaḳanī) 284 σελίδων. Σώζεται διασπασμένο σε δύο τμήματα: (α) ΤΤ10 στα Πρωθυπουργικά Οθωμανικά Αρχεία της Κωνσταντινούπολης και (β) 1/14662 στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Βουλγαρίας, Αγ. Κύριλλος και Μεθόδιος, Σόφια. Δυστυχώς το χειρόγραφο δεν σώζεται ακέραιο· μεταξύ των σελίδων που λείπουν είναι και οι πρώτες, που θα έφεραν, ως είθισται, τη σουλτανική υπογραφή, το όνομα του απογραφέα, την ημερομηνία σύνταξης και το νομικό κώδικα (ḳānūnnāme) για τη φορολόγηση της Πελοποννήσου. Από παλαιογραφικά στοιχεία, δηλαδή το είδος γραφής tevḳiʿ και το υδατογράφημα του χαρτιού, τεκμαίρεται ότι πρόκειται για έγγραφο του 15ου αιώνα. Το κατάστιχο σημειώνει πως ο κυβερνήτης του Μοριά ήταν ο Sinān Beg bin Elvān Beg,[2] ο οποίος σύμφωνα με οθωμανικά χρονικά κράτησε αυτή τη θέση μεταξύ των ετών 1460-1463. Το γεγονός ότι το Άργος, που παραδόθηκε στον οθωμανικό στρατό το 1463, δεν καταγράφεται και το ότι τριάντα οκτώ κάστρα που στη λίστα του Stefano Magno είχαν κατακτηθεί από τους Βενετούς το 1463 σημειώνονται ως υπόχρεα φόρου στους Οθωμανούς μας οδηγεί στη χρονολόγηση του κατάστιχου στα έτη 1460-1463, δίχως να είμαστε σε θέση να προτείνουμε με ασφάλεια πιο συγκεκριμένη ημερομηνία.

Τα οθωμανικά φορολογικά κατάστιχα κατέγραφαν τις φορολογήσιμες πληθυσμιακές μονάδες: εστίες/νοικοκυριά (ḫāne), εργένηδες (mücerred) και χήρες (bīve), εφόσον αυτές διατελούσαν αρχηγοί εστιών, και, κατόπιν, αναλυτικά τις φοροπροσόδους κάθε οικισμού. Πρέπει εξ αρχής να σημειώσουμε ότι αυτές οι καταστιχώσεις δεν αποτελούν πληθυσμιακές απογραφές και δεν πρέπει να εξετάζονται ως τέτοιες. Ωστόσο, η σύγκρισή τους με άλλες σύγχρονες πηγές μπορεί να δώσει πιο στέρεες βάσεις για την εξαγωγή συμπερασμάτων. Στο όνομα κάθε τιμαριώτη αναγράφεται η επαρχία (nāḥiyyet) και οι οικισμοί (ḳarye) των οποίων την φοροπρόσοδο λαμβάνει αντί ετήσιου μισθού για τις στρατιωτικές υποχρεώσεις του προς το κράτος. Η αναλυτική κατάσταση των αρχηγών των εστιών κάθε οικισμού ακολουθείται από το συνολικό φόρο που βαραίνει τον οικισμό και από τον επιμερισμό του σε κάθε φορολογήσιμη εργασία.

Η εικόνα που μας δίνει το ΤΤ10-1/14662 είναι αυτή της ύστερης βυζαντινής Πελοποννήσου, καθώς συντάχθηκε την επαύριον της οθωμανικής κατάκτησης. Ενδεικτική είναι η έλλειψη μουσουλμανικού ή τουρκικού πληθυσμού, εκτός βεβαίως από τη στρατιωτική τάξη των τιμαριωτών. Το σύνολο του φόρου που υποχρεούνταν να αποδίδουν ετησίως οι επαρχίες που καταγράφονται στο σωζόμενο τμήμα του κατάστιχου ανέρχεται σε 1.187.112 ακτσέδες ή περίπου 27.932 χρυσά δουκάτα. Όλοι οι υπολογισμοί γίνονται σε ακτσέδες, το ασημένιο οθωμανικό νόμισμα (ἄσπρον, asper). Στη συγκεκριμένη χρονική στιγμή η αναφορά γίνεται πιθανότατα στον ακτσέ που κόπηκε στο νομισματοκοπείο των Σερρών το 1460-1461 με επίσημο βάρος 0.952gr και ισοτιμία με το βενετικό δουκάτο 42-43:1.

Ο Οθωμανός γραφέας (kātib, il yazıcısı), πιθανότατα με τη συνοδεία ενός βοηθού που γνώριζε την κατά τόπους γλώσσα, επισκεπτόταν έναν προς έναν τους οικισμούς κάθε επαρχίας και κατέγραφε όλους τους κατοίκους με φοροδοτική υποχρέωση σύμφωνα με το σύστημα που αναφέρθηκε. Η ανθρωπωνυμική αξία αυτών των κατάστιχων είναι σπουδαία. Στα κατάστιχα που συντάχθηκαν αμέσως μετά την οθωμανική κατάκτηση μιας βυζαντινής χώρας τα άτομα καταγράφονται με το όνομα και το επώνυμό τους, δηλαδή σύμφωνα με τον βυζαντινό τρόπο. Αντίθετα, σε μεταγενέστερα κατάστιχα ο τύπος καταγραφής είναι: τάδε γιος του τάδε (π.χ. Yorgi veled-i Petros). Στο υπό εξέταση έγγραφο ο συντάκτης φαίνεται πως σημείωσε με ιδιαίτερη προσοχή τα ελληνικά ονόματα καθώς χρησιμοποιεί γράμματα της Αραβικής για να αποδώσει φθόγγους της Ελληνικής που απουσιάζουν από την Τουρκική Τα ελληνικά ονόματα καταγράφηκαν όπως τα άκουσε ο γραφέας, ένα στοιχείο ιδιαίτερα χρήσιμο για τους γλωσσολόγους στην προσπάθεια ανασύστασης της υστερομεσαιωνικής προφοράς. Σε πολλές περιπτώσεις τα ονόματα, αναγκαστικά, υπέστησαν τροποποιήσεις, ώστε να εναρμονιστούν με την τουρκική φωνητική.

Το σωζόμενο τμήμα του κατάστιχου ακολουθεί την εξής γεωγραφική οργάνωση: η Πελοπόννησος χωρίζεται σε δεκαεπτά επαρχίες. Συνήθως κάθε επαρχία ξεκινά με την απογραφή της πρωτεύουσάς της (nefs-i x). Εκτός από οικισμούς σημειώνονται και καλλιεργήσιμες γαίες (mezraʿa). Στο τέλος της λίστας των οικισμών υπολογίζεται ο συνολικός μισθός του τιμαριώτη, από τους οικισμούς που νέμεται. Με την ίδια λογική καταγράφονται και οι υπόλοιποι τιμαριώτες, ώσπου να ολοκληρωθεί η απογραφή της επαρχίας.

Η Μεγάλη Δίβρη (Miġali Ẕivri, σημ. Λάμπεια) απογράφεται στην επαρχία του Αγίου Ηλία. Ανήκε στο ζεαμέτι του Paşa Yiğit veled-i Ḳaragöz Beg bin Yuvan (αλβανικής ή σλαβικής καταγωγής), αξίας 66.415 ακτσέδων με 22 χωριά.

Σημειώνονται τα ονόματα εκατόν ενός αρχηγών εστιών, δεκαοκτώ άγαμων ενήλικων ανδρών και δύο χηρών:

Δημήτρης Περδικάρης, Γιάννης Περδικάρης, Βασίλης Περδικάρης, Θόδωρος Τσιρίνας, Θεοτόκης Περδικάρης, Γιάννης Περδικάρης, Δημήτρης Μπιτσίκουλος, Νικόλας Περδικάρης, Γιάννης Τσιρίνας, Γιάννης Κουρής, Μανώλης Βασιλάκης, Γιάννης Μαυρόπουλος, Δημήτρης αδελφός του, Παπαγιάννης Μαυρόπουλος, Γιώργης Γούμενος, Μιχάλης Στατικόπουλος, Ακίνδυνος Μαυρηγιάννης, Παπαανδρέας Κουρούστας, Γιώργης Δώνης, Δημήτρης Δώνης, Αθανάσιος Δημητρίτσης, Κώστας Σουλιμάς, Νικόλας αδελφός του, Κοσμάς Λουτσιτός, Γιάννης Ρανδωνάς, Νικόλας αδελφός του, Γιώργης Καργιάνας, Θεοτόκης Πετρόπουλος, Γιάννης Φούσκαρης, Γιάννης Σιμιδούλας, Θόδωρος αδελφός του, Μιχάλης Ράφτης, Δημήτρης Δαξόπουλος, Δημήτρης Φάλτσας, Γιάννης Εξαρχόπουλος, Γιάννης Ανδρόπουλος, Μιχάλης Χάρκας, Γιάννης υιός του, Γιάννης Μοναγρίδας, Δημήτρης αδελφός του, Γιάννης Λάζαρος, Γιώργης Λάζαρος, Γιάννης αδελφός του, Κώστας Στράζης, Νικόλας αδελφός του, Θεοτόκης Ανδρόπουλος, Γιάννης Λάζαρος, Νικόλας αδελφός του, Βασίλης αδελφός του, Αλέξης αδελφός τους, Βασίλης Σουλιμάς, Δημήτρης Αναστάσης, Μιχάλης Καλογηράς, Θόδωρος Γεωργόπουλος, Γιάννης Γεωργόπουλος, Νικόλας Γεωργόπουλος, Σταμάτης Παπαγεωργόπουλος, Γιώργης Καλογηράς, Θόδωρος Καλογηράς, Γιώργης Δραγοβίτης, Νικόλας Μιχαλίτσης, Δημήτρης αδελφός του, Βασίλης Δραγοβίτης, Μιχάλης Αθανασόπουλος, Γιάννης Αθανασόπουλος, Σταμάτης Αθανασόπουλος, Γιώργης Παύλος, Γιώργης Πρωτοπαπαδόπουλος, Θόδωρος Περιστερίτσης, Ανδρέας Νομικόπουλος, Κώστας Μοναγρίδας, Μαστρογιάννης Μοναγρίδας, Κώστας Πρωτόπαπας, Γιάννης Αθανασόπουλος, Μανώλης Καλογηράς, Θόδωρος Σιμίδουλος, Γιάννης Σουγλής, Νικόλας Πάτρας, Θόδωρος αδελφός του, Σταμάτης Εξαρχόπουλος, Νικόλας Πλατίνδρος, Γιάννης Κακούτσης, Κώστας Κατσιπόδης, Νικόλας Ρανδωνάς, Δημήτρης αδελφός του, Νικόλας Πρωτοδικόπουλος, Ανδρώνης Αθανάσιος, Γιάννης Γυμνοσοφιστής, Παπαδημήτρης Μοναγρίδας, Βασίλης Στράζης, Μιχάλης υιός του, Κοσμάς Λοντζίνος, Γιάννης Ρανδωνάς, Νικόλας αδελφός του, Στάθης Μεταξάς, Δημήτρης Παπασιμόπουλος, Γιάννης Χαράρας, Χαρτοφύλακας Μερκούρης, Διάκος Τσαβιάς, Θόδωρος Γαβρίλης, Θόδωρος Πετρόπουλος· άγαμοι: Θόδωρος Περδικάρης, Κώστας Καργιάνας, Πέτρος Πετρόπουλος, Θόδωρος Δαξόπουλος, Θεοτόκης Φάλτζας, Μανώλης Μοναγρίδας, Δημήτρης Λάζαρος, Δημήτρης αδελφός του Γιώργη Λαζάρου, Δημήτρης Νικόλας, Στάθης Παπασιμόπουλος, Σταμάτης Γεωργόπουλος, Νικόλας Καλογηράς, Θόδωρος Μοναγρίδας, Κώστας Αθανασόπουλος, Γιώργης Τυροζούμης, Θόδωρος Κακατήρας, Γιάννης Αγήρης, Νικόλας Ποδοχτύπος· χήρες: Θοδώρα σύζυγος του Νικόλα, Άντρω σύζυγος του Σχολαριά.

Εστίες: 101, άγαμοι: 18, χήρες: 2

Φοροπρόσοδος: 10787, σπέντζα: 2987, τιμαριωτικά αμπέλια: στρέμματα 3 [φόρος] 720, τιμαριωτικές μουριές: ρίζες 115 [φόρος] 350, τιμαριωτικά οπωροφόρα δέντρα: ρίζες 15 [φόρος] 30, δεκάτη αμπελιών: 1980, δεκάτη σιταριού: 3000, δεκάτη κριθαριού: 458, δεκάτη ακατέργαστου μεταξιού: 644, δεκάτη φρούτων: 58, φόρος γάμου: 100, φόρος κρασιού: 170, δεκάτη λιναριού: 200, ιδιοκτησία του Παπαγεωργόπουλου στο προαναφερθέν χωριό: μύλος 1 φόρος 30, ιδιοκτησία του Κώστα Κατσιπόδη στο προαναφερθέν χωριό: μύλος 1 φόρος 30, ιδιοκτησία του Παπαδημήτρη στο προαναφερθέν χωριό: μύλος 1 φόρος 30.[3]

Η επαρχία του Αγίου Ηλία είναι πέμπτη στη σειρά μεγέθους αποδιδόμενου φόρου στην Πελοπόννησο με 75.920 ακτσέδες και δεύτερη σε φοροδοτική ικανότητα κατοίκων με μέσο όρο 111,81 ακτσέδων/οικογένεια (εάν εξαιρέσουμε τον Μυστρά, όπου απογράφεται μόνο το χωριό Βρίνικο με ιχθυοκαλλιέργειες αξίας 800 ακτσέδων).

Η Δίβρη είναι μια κωμόπολη με 103 οικογένειες, πέντε φορές μεγαλύτερη από τον πελοποννησιακό μέσο όρο των 20,84 οικογενειών/οικισμό. Ανήκει στο 10% των ελληνικών οικισμών άνω των 100 εστιών (16 πόλεις). Εφόσον δεχθούμε τον συντελεστή πέντε ατόμων ανά οικογένεια και τεσσάρων ανά οικογένεια χηρών, ο συνολικός της πληθυσμός υπολογίζεται, με κάθε επιφύλαξη, σε 531 άτομα. Οι κάτοικοί της είναι σχετικά εύποροι με φοροδοτική ικανότητα 104,73 ακτσέδων/οικογένεια, μεγαλύτερης του μέσου όρου της Πελοποννήσου (92,79). Αποδίδει τον τρίτο μεγαλύτερο φόρο στην επαρχία της. Τέλος πρέπει να σημειώσουμε ότι είναι χαρακτηριστικό δείγμα του βασικού οικιστικού μοντέλου της Πελοποννήσου των μέσων του δεκάτου πέμπτου αιώνα, δηλαδή της ως επί το πλείστον τειχισμένης κωμόπολης ή πόλης, που ανάγεται στη φραγκο-βυζαντινή εποχή. Τα μεγάλα τιμάρια ιδρύθηκαν γύρω από τέτοιες οχυρές θέσεις.

[1]Το παρόν κείμενο αποτελεί την περίληψη της ομότιτλης εισήγησης που έγινε στη Δίβρη, την 22α Αυγούστου 2015, στα πλαίσια ημερίδας του Πνευματικού Κέντρου Δίβρης. Επιθυμώ από αυτήν τη θέση να εκφράσω εγκάρδιες ευχαριστίες στον πρόεδρο, κύριο Σωτήρη Σωτηρόπουλο, για την ευγενική του πρόσκληση και τη φιλοξενία. Τα στοιχεία που παρατίθενται έχουν αντληθεί από το υπό έκδοση έργο Georgios C. Liakopoulos, A Study of the Early Ottoman Peloponnese in the Light of an Annotated editio princeps of the TT10-1/14662 Ottoman Taxation Cadastre (ca. 1460-1463) (London: Royal Asiatic Society, İstanbul: Tarih Vakfı).

[2] TT10, σ. 76.

[3] 1/14662, σσ. 58-59.

Ακούει ο άλλος Ολυμπία και πάει το μυαλό του σε κάτι πολύ τρανό, στο παγκόσμιο όνομα αλλά που να ξέρει τι κρύβεται από πίσω.

Τα Ολύμπια, έτσι τα έλεγαν κάποτε, ήταν ένας χώρος σαν του Βάλαγκα χωρίς σπίτια κατάλληλος για ζωοπανήγυρη. Ως τα 1880 γινόταν από τις 9 -16 Μάη κάθε χρόνο όπως φαίνεται στο Φ.Ε.Κ. 130.

Εκεί μαζεύονταν μεταξύ των άλλων ψιλικατζήδες, πραματευτάδες, χαρτορίχτρες, παπατζήδες, μαυραγορίτες, ζητιάνοι, προξενητάδες, ληστές, κακοποιοί, αλμπάνηδες, γανωματήδες, φαρμακοτρίφτες, αμπατζήδες, τσοκανάδες, καλαθάδες, καρεκλάδες, αρκουδιάρηδες, μαϊμουτζήδες, λατερνατζήδες, ταχυδακτυλουργοί, καραγκιοζοπαίχτες κι ένα σωρό ακόμη καιροσκόποι που προσπαθούσαν να βγάλουν ένα μεροκάματο με οποιοδήποτε τρόπο.

Αυτοί σιγά - σιγά ο ένας με τον άλλον, παρέμειναν στα Ολύμπια, έκαναν οικισμό και ένα μεγάλο μέρος από τους απόγονους τους είναι οι σημερινοί κάτοικοι της Αρχαίας Ολυμπίας.

Έτσι εξηγούνται αυτά που συμβαίνουν εδώ που δεν γίνονται ούτε στην Ουγκάντα.

 Ωλονός (Ερύμανθος)

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ                  18 Ιουνίου 2020

ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ              Αριθ.Πρωτ.:119

ΕΡΥΜΑΝΘΟΥ - ΦΟΛΟΗΣ  O «ΩΛΟΝΟΣ»

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Θέμα: Ανεκτέλεστη απόφαση του δήμου Αρχαίας Ολυμπίας για παράνομες εγκαταστάσεις απόρριψης βοθρολυμάτων σε φαράγγι NATURA 2000.

Ο Σύλλογος Προστασίας της Φύσης και της Πολιτιστικής Κληρονομιάς Ερυμάνθου - Φολόης ο «Ωλονός», αφού άφησε τον απαραίτητο χρόνο προσαρμογής στην νέα δημοτική αρχή του δήμου Αρχαίας Ολυμπίας, έρχεται σήμερα να την ενημερώσει για τις ανεκτέλεστες αποφάσεις της παρελθούσης διοίκησης σχετικά με παράνομες εγκαταστάσεις ιδιώτη με σκοπό την απόρριψης βοθρολυμάτων στο φαράγγι Αντρωνίου. περιοχή NATURA 2000.

Εν ολίγοις, στην κοινότητα Αντρωνίου του Δήμου Αρχαίας Ολυμπίας, ιδιώτης ξήλωσε το διακοσμητικό πλακόστρωτο δημόσιου δρόμου, πέρασε αγωγό αποχέτευσης μήκους 100 περίπου μέτρων και έκλεισε πρόχειρα το κενό με τσιμέντο. Στην συνέχεια πέρασε τον αγωγό του μέσα από τον αγωγό όμβριων υδάτων το οποίο καταλήγει στο ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους φαράγγι του Αντρωνίου.

Το εν λόγω φαράγγι συνιστά προστατευόμενη περιβαλλοντικά περιοχή Natura 2000 και ταυτόχρονα σημαντικότατο τουριστικό αξιοθέατο, καθώς αποτελεί σημαντικό πόλο έλξης χιλιάδων πεζοπόρων σε ετήσια βάση.

Δεδομένο είναι ότι τα βοθρολύμματα καταλήγουν στον Πηνειακό Λάδωνα και μετέπειτα στο φράγμα του Πηνειού όπου από εκεί υδρεύονται πολλά χωριά και η πόλη της Αμαλιάδας και επομένως τίθεται άμεσα σε κίνδυνο η υγεία των κατοίκων των εν λόγω περιοχών.

Σημειώνουμε ότι ύστερα από καταγγελία του συλλόγου Ωλονός, το παραπάνω θέμα είχε απασχολήσει επανειλημμένα την προηγούμενη βουλή των Ελλήνων και τους υπουργούς Εσωτερικών, Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, Τουρισμού και Υγείας.

Ύστερα από τις εν λόγω ενέργειες αναγκάστηκε τότε η «Διεύθυνση Τεχνικών Υπηρεσιών Περιβάλλοντος και Πολεοδομίας του Δήμου Αρχαίας Ολυμπίας» να βγάλει απόφαση με Αρθμ. Πρωτ.: 7591 στις 27.07.2015, ώστε να απόξηλωθούν οι σωληνώσεις και να επανέλθει ο χώρος στην πρότερη κατάσταση. Η απόφαση αυτή ως φαίνεται εκ του αποτελέσματος δεν εκτελέστηκε ποτέ.

Με βάση τα παραπάνω ερωτάσθε:

1) Σε ποιες ενέργειες προτίθεστε να προβείτε ώστε να σταματήσει άμεσα το περιβαλλοντολογικό αυτό έγκλημα στο Φαράγγι του Αντρωνίου Αρχαίας Ολυμπίας;

2) Σε ποιες ενέργειες προτίθεστε να προβείτε ώστε να προστατευθεί η υγεία των κατοίκων στις περιοχές που υδρεύονται από το φράγμα του Πηνειού;

3) Προτίθεστε να επιβάλλετε τις προβλεπόμενες κυρώσεις και να οδηγήσετε στην δικαιοσύνη τους παραβάτες;

Ο Πρόεδρος                                                  ΤΟ Δ.Σ.

Παπαντωνόπουλος Κώστας    Μαρκόπουλος Ι. (Ταμπουρόγιαννης) 

6977223610                                   Μπιλάλης Κώστας

                                                       Τσούλου Θάλεια

                                                       Αθανασόπουλος Ανδρέας

                                                       Μαρτζάκλης Θοδωρής

                                                       Καραμέρος Τάσος

Η εικόνα ίσως περιέχει: 1 άτομοΈφυγε σήμερα Πέμπτη 25.06.2020 ο Χαράλαμπος Στεφανόπουλος (Καλαθάς) του +Κων/νου (Ζαμπούνας) και της Αθανασίας που γεννήθηκε πριν 87 χρόνια στο Αντρώνι.

Η κηδεία του θα γίνει αύριο Παρασκευή 13.00 στην γενέτειρά του.

Στην σύζυγό του Μαργαρίτα στα παιδιά του Αθανασία (Σία), Βασούλα, Κώστα και σε όλους τους συγγενείς του τα θερμά μας συλλυπητήρια.

Ο Λάμπης ο Καλαθάς, έτσι τον λέγαμε, ήταν ένας καλοκάγαθος άνθρωπος με άφθονο χιούμορ, ένας από τους καλύτερους συμπατριώτες μας.

Όπως μας δείχνει και στο βίντεο, ήταν γιός του Κωνσταντίνου Στεφανόπουλου (Ζαμπούνα) που διετέλεσε αγροφύλακας στο Αντρώνι. Μητέρα του ήταν η Αθανασία Κανελλακοπούλου (από τους Καλιγαραίους), που πέθανε όταν ήταν μωρό πριν ο Λάμπης την γνωρίσει.

Ο Λάμπης παντρεύτηκε την Μαργαρίτα (κόρη του Γεωργίου Λιάπη)  και απέκτησαν τρία παιδιά.

Έφυγε από το χωριό με την οικογένειά του στα μέσα της δεκαετίας του 1960 και εγκαταστάθηκε στην Αθήνα.

Παράλληλα άρχισε και η μεγάλη εσωτερική μετανάστευση των συμπατριωτών μας προς τις μεγάλες πόλεις που ο κυρίως όγκος όδευσε στην Αθήνα και λιγότεροι σε Πάτρα και Θεσσαλονίκη.

Το κέντρο διερχομένων όλων σχεδόν των Αντρωναίων, ήταν τότε το σπίτι του Λάμπη και της Μαργαρίτας. Δούλευε ολημερίς στις οικοδομές και η Μαργαρίτα τάιζε και κοίμιζε ένα τσούρμο συμπατριωτών μας.

Σε γενόμενη κουβέντα, πριν πολλά χρόνια (με ανοιχτή την κάμερα) όταν ο Λάμπης ήταν ακόμη καλά, εάν ο λαός που πέρασε και εξυπηρετήθηκε στο σπίτι του το θεωρούσε υποχρέωση;

Μου απάντησε με πικρία αρνητικά αλλά παρόλα αυτά μου τόνισε, ότι σε ανάλογη περίσταση πάλι το ίδιο θα έπραττε.

Καλό σου ταξίδι αγαπητέ συμπατριώτη και ας είναι ελαφρύ το χώμα του χωριού σου που τόσο αγάπησες.

Η εικόνα ίσως περιέχει: 4 άτομα, υπαίθριες δραστηριότητες

Αντρώνι, πλερωμή σύνταξης στο καφενείο του Τρικόκη την Δευτέρα, ‎3 ‎Μαΐου 2010

Μπορεί σαν υλικό τo βίντεο να μην είναι το ιδανικό λόγω και της αντήλιάς αλλά ως περιεχόμενο είναι μοναδικό και ανεπανάληπτο.

Πόσα αγαπημένα πρόσωπα δεν παρέλασαν εδώ:

Ο Κώστας ο Παυλής, ο μπάρμπα Νιόνιος ο Μπουγάς, ακούγεται και ένα «μπουμπούκι», ο Γιώργης Παπαντώνης ο Καρπόζηλος, ο Σωτήρης του Τασάνη. ο μπάρμπα Γιώργης ο Κεφάλας, ο Μιχάλης του Γιόκα, ο Θανάσης ο Καρβούνης, ο Νίκος Μπακάλης ο Τσελτής, η Γεωργία του Τρικόκη, ζούσε ακόμη ο Θανάσης αλλά απουσίαζε στο Κουμαναίικο, η θειά Χαρίκλεια Ζήρου - Λαζαράκη, η θειά Μαρία Πανούτσου του Τσατσαρέλη, η Ελένη του Χαϊδή, ό μπάρμπα Πάνος Θωμάς ο Κάκαρης, ο Νίκος Μπαντούνας ο Σαλέας, ο μπάρμπα Γιώργης του Γιόκα, η Βασίλω του Κουφόγιαννη και φυσικά οι πολυαγαπημένες μου με τα καλά τους, η Νικολίτσα του Κορμπακόγιαννη και η Θοδώρα του Τασάνη.

Ομιλητικότατη εδώ η Θοδώρα. Την ξανασυνάντησα όταν είχε πεθάνει ο σύζυγός της ο Πρεφέστας στο ίδιο σημείο αλλά δεν της πήρα κουβέντα όπου ύστερα, ήλθε το τέλος.

Όπως γνωρίζετε μαζί με όλα…, καταγράφουμε και λαογραφικές ιστοριούλες

Είπα σε συνομιλητή μου, θα μου πεις καμιά ιστορία;

-Οκ το υπόσχομαι…

-για πες τώρα, μπορείς;

-Κάτσε να μου ‘ρθει! Κάτι έχω στο μυαλό μου.

-Πάρε το χρόνο σου, μην πιέζεσαι!

-Με τον ταχυδρόμο τον Νίκο από την Δίβρη που έχει ένα πρόβλημα στην ομιλία, στο έχω πει;

-Τον Διβριώτη;

-Όχι!

Ο ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ ΚΑΙ Η ΘΟΔΩΡΑ

-Πρώτη μέρα στο χωριό (Αντρώνι) …

Όλοι περιμένουν τον ταχυδρόμο και βλέπουν να έρχεται ένα νέο παιδί.

Συστήθηκε πολύ γρήγορα και κανείς δεν κατάλαβε τίποτα.

Τον οδήγησαν μέσα στου Πλίθα, κάθισε μπροστά στο μεγάλο τραπέζι, έβγαλε από την τσάντα του τους φακέλους και αρχίζει να φωνάζει ονόματα...!

Στο δεύτερο κόλλησε:

-Κα κα κα κα..., ο Νίκος, πετάγεται η Θοδώρα του Πρεφέστα.

-Καυλώνεις παιδάκι; και δεν πρόλαβες να ‘ρθεις!

Κοκκίνησε ο Νίκος..., είχε γράμμα για τον Καρβούνη!

Του είχε ετοιμάσει ο προηγούμενος, λίστα με τα παρατσούκλια για να του το κάνει πιο εύκολο!

Στο «καυλώνεις» της Θοδώρας...,

Καρβούνης, λέει ο Νίκος!

-Χαχαχαχα! Πολύ καλό, ήσουν μπροστά ή το άκουσες;

-Ήμουν σου λέω!

Αν την ρώταγες,

-τι κάνεις θειά;

-καυλώνω παιδάκι, και είπα του γέρου να μου βάλει από κείνη την αλοιφή και δεν έχει…!

Δεν έχω συγκατάθεση να αναφέρω τον αφηγητή!

Είναι εκατοντάδες οι ατάκες της Θοδώρας και εδώ είμαστε να ακούσουμε περισσότερες.

Εδώ στο ίδιο καφενείο του Τρικόκη με τον ίδιο ταχυδρόμο τον Νίκο από την Δίβρη, ίσως να ήταν και άλλη φορά όταν διαδραματίστηκε το παρακάτω περιστατικό.

ΝΙΟΝΙΟΣ ΣΙΝΟΣ (ΜΠΟΥΓΑΣ), ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ

Ο μπάρμπα Νιόνιος ο Μπουγάς είχε δώσει το βιβλιάριο του να του βγάλει λεφτά ο Νίκος από το Ταμιευτήριο, προφανώς για κάποια ανάγκη που θα είχε.

Ο μπάρμπα Νιόνιος καθόταν προς την έξοδο, κάτω από την τηλεόραση στο τραπεζάκι δύο θέσεων δεξιά όπως μπαίναμε στο καφενείο.

Περίμενε υπομονετικά να τελειώσει με τους άλλους ο ταχυδρόμος. Κάποια στιγμή του φωνάζει ο Νίκος από το απέναντι τραπέζι,  εκαί είχε απλώσει τα χαρτιά του.

-Μπάρμπα, (του λέει) δεν έχει τίποτα το βιβλιάριο μέσα, είναι άδειο.

Ο μπάρμπα Νιόνιος λυγίζει, κιτρινίζεικαι ήταν έτοιμος να καταρρεύσει. Τρέχω εγώ και ένας άλλος και τον βάζουμε στην καρέκλα!

Βγάζω όσα λεφτά είχα στην τσέπη μου και του λέω, έλα μπάρμπα, πάρτα και δεν τα θέλω πίσω.

Πέσανε και άλλοι απάνω του να του λένε τα ίδια και σιγά σιγά τον συνεφέραμε.

Μας ευχαρίστησε και βέβαια δεν κράτησε τα χρήματα ούτε επανήλθε ποτέ στο συμβάν.

Τ’ ακούς; τ’ ακούω να λες και ο Ταχυδρόμος είναι τος!

Τον αγαπούσα πολύ τον μπάρμπα Νιόνιο και ο θεός μου εδέησε να είμαι στην κηδεία του και να έχω και αρκετά βίντεο!

4 T TΡΙΚΟΚΗΣ, ΤΟΜΑΡΑΣ, ΤΑΣΑΝΗΣ, ΤΣΕΛΤΗΣ

Αντρώνι 5 ‎Σεπτεμβρίου ‎2009 στο Καφενείο του Τρικόκη
Θανάσης Τσούλης (Τρικόκης), Γιώργης Παπαντώνης (Τομαράς), Σωτήρης Κωστόπουλος (Τασάνης), Νίκος
Μπακάλης (Τσελτής).

Καταγραφή: Κώστας Παπαντωνόπουλος

www.antroni.gr 2020

Κεντρική Σελίδα

Ο Τόπος μας

Παράδοση

Πολυμέσα

Ιστορία

Στατιστικά Μετρητές

Χρήστες
247
Άρθρα
1103
Εμφανίσεις Άρθρων
19333447

Συνδεδεμένοι χρήστες

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 452 επισκέπτες και κανένα μέλος

S5 Box

Login

Register

Δημοφιλή άρθρα