ΔΔ Αντρωνίου
  • Εγγραφή

Frontpage

Βρήκα την παρακάτω ανάρτηση που έκανε ο συντοπίτης μας Βασίλης Λαζαράκης στα κοινωνικά δίκτια και συγκεκριμένα στο facebook.

Ο Βασίλης είναι ένας ενεργός πολίτης που δεν μασάει τα λόγια, εκφράζει με παρρησία την άποψή του, συμμετέχει ενεργά στα κοινωνικά θέματα και ενδιαφέρεται ανιδιοτελώς για την πρόοδο της ιδιαίτερης πατρίδας μας.

Η ανάρτηση αναφέρεται σε ανοιχτή πρόσκληση - έκκληση του Βασίλη ώστε να ενωθούμε επιτέλους και να αφήσουμε όσα μας πίκραιναν και μας χώριζαν εξαιτίας λανθασμένων επίλογών κάποιων, οι οποίοι λειτουργούσαν με το «διαίρει και βασίλευε» για να διαφεντεύουν με ασφάλεια και να διατηρούν την εξουσία στην κοινότητά μας, σπέρνοντας βέβαια απλόχερα τη διχόνοια.

Με τον Βασίλη Λαζαράκη είχαμε κάνει και παλαιότερα συζητήσεις γύρω από αυτά τα θέματα. Παρόλα αυτά ήταν μεγάλη η έκπληξή μου όταν πριν λίγες μέρες μου κοινοποίησε τις προθέσεις του και συμφώνησα αμέσως να υποστηρίξω τις επιλογές που μας παρουσιάζει με λεπτομέρεια παρακάτω.

Ένα παρόμοιο εγχείρημα συνεννόησης, είχαμε εν μέρει επιτύχει στις δημοτικές εκλογές του 2006. Τότε είχε συμβάλει ενεργά και η αφεντιά μου σε αυτή την επιτυχία όπου κατά την άποψή μου είχε γίνει ένα σοβαρό βήμα για να μπορούμε σήμερα να ελπίζουμε περισσότερα.

Κώστας Παπαντωνόπουλος

ΑΝΟΙΧΤΗ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ - ΕΚΛΗΣΗ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΟΥΣ

ΓΙΑ ΥΠΟΨΗΦΙΟΤΗΤΑ ΓΙΑ ΤΟ ΤΟΠΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΑΝΤΡΩΝΙΟΥ ΣΤΙΣ ΕΠΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ.

η εικόνα προφίλ του Basilis Lazarakis, Η εικόνα ίσως περιέχει: ένα ή περισσότερα άτομα και κοντινό πλάνο...Με δεδομένη την αλλαγή του εκλογικού νόμου, που αφορά στις εκλογές για την τοπική αυτοδιοίκηση, - και την αποσύνδεση των ψηφοδελτίων για τα τοπικά συμβούλια από τις κεντρικές υποψηφιότητες για το δημοτικό αξίωμα του Δήμαρχου και του δημοτικού συμβουλίου - θα ήθελα να κάνω προς κάθε ενδιαφερόμενο για το τοπικό συμβούλιο Αντρωνίου μια ενωτική πρόταση.

...Μέσα βεβαίως από συζητήσεις και επαφές, να καταλήξουμε σε ένα ενιαίο αντιπροσωπευτικό, και ενωτικό ψηφοδέλτιο, και πρόεδρος να εκλεγεί ο έχων τους περισσοτέρους σταυρούς προτίμησης στο σύνολο της κοινότητας.

Όταν πριν ένα μήνα περίπου οι Ρουβίκωνες είχαν ξεφτιλίσει τον γιατρό που ζήτησε φακελάκι από καρκινοπαθή, είχα βγει στα κοινωνικά δίκτυα με πολύ σκληρά λόγια όπως, «θα βγω στο βουνό» και άλλα πολλά που θα τα παραθέσω στο τέλος της ανάρτησης.

Έτσι κάνανε και οι προεπαναστατικοί κλέφτες (μέρες της επετείου του 21) και οι Κατσαμπάσηδες τύπου Σισίνη που λυμαίνονταν και ρουφάγανε αίμα από τους φτωχούς ραγιάδες, τους έλεγαν τρομοκράτες.

Κάποιοι φίλοι τότε μου σύστησαν ότι αυτά τα θέματα δεν λύνονται ούτε με Ρουβίκωνες ούτε με αφορισμούς ούτε με αυτοδικίες και ίσως να έχουν δίκιο αλλά όπως θα δείτε παρακάτω το ποτήρι κοντεύει να ξεχειλίσει.

Στα μέσα του περασμένου Γενάρη ήλθε στο μαγαζί μου ένας πελάτης που ως τότε δεν είχαμε πολλά - πολλά.

Είχε μάθει για την κατάσταση της υγείας μου και με ρώτησε αν πονάω. Του είπα πονάω αλλά το παλεύω.

-Εγώ να δεις πόνο που έχω τώρα, μου απαντάει.

-Θα πεθάνω με αυτόν τον πόνο, αφού δεν έχω λεφτά.

-Γιατί το λες αυτό, πήγες σε δημόσια νοσοκομεία;

Έβαλε τα γέλια.

-Πήγα στον Ερυθρό Σταυρό, τρεις φορές στο Λαϊκό και στον Ευαγγελισμό.

Σε δύο έκατσα κάμποσες βδομάδες δεν με εγχειρίζανε, ήθελαν φακελάκι και έφυγα με το πρόβλημά μου.

-Μπορείς να μου γράψεις όλο το ιστορικό να λύσω άμεσα το πρόβλημα σου;

Πράγματι την ίδια μέρα μου έγραψε ένα πολύ αληθινό κείμενο και το ίδιο βράδυ μου το έστειλε.

Απολαύστε το αυτούσιο όπως το έστειλε:

Καλημερα

Ονομαζομαι Αλκιβιαδης Σ.

Οι φωτογραφίες είναι της αφεντιά μου και δεν συμμετείχα στο όλο σκετς διότι πήγα την παραμονή και οι ρόλοι ήταν δοσμένοι. Αρκέστηκα μόνον στο γλέντι και στην αποτύπωση της εκδήλωσης που τώρα είναι και το πιο σημαντικό.

Δεν ενθυμούμε ποιο ήταν το έργο αλλά είχε από όλα μέσα, παπά, γαμπρό, νύφη, κουμπάρους, συμπεθέρια, γαϊδούρια και διάφορα άλλα ζωντανά.

Θεατές είχε πολλούς, μεγάλες και μικρές κυρίες, έφηβους και γιομάτο τσορομπίλια.

Τους μόνους που θυμάμαι ότι συμμετείχαν και ήταν ντυμένοι είναι, ο Βασίλης Παπαντώνης χωροφύλακας με την στολή του Λάμπη και νύφη, ο Αργύρης Κότσαλης (γιατρός) που είναι όλα τα λεφτά.

Στους θεατές ο Βασιλάκης Σίνος, ο Δημήτρης Ανάστος, ο μπάρμπα Νιόνιος Παπαντώνης, η Γεωργία Τσούλη-Καννελακοπούλου, ο Παναγιώτης Καννελακόπουλος του Λάκη, η Γιαννούλα Πανούτσου (Μεγακλή), η Νία Καννελακοπούλου-Πανούτσου του Καληγάρη, ο μπάρμπα Αργύρης Παναγόπουλος, μπάρμπα Αργύρης Αβραμόπουλος, ο μπάρμπα Βασίλης Ζήρος, ο Κουζούλης, Η Θοδώρα Ζήρου του Τασάνη, η Βώκο και η Πίτσα Σίνου του Λύσανδρου, η Θανάσω του Μιχάλη Κόσταλη (κόρη του Κατασαφού), η Βιτόρια, ο Λάμπης Μπίκος ο αγροφύλακας με τη στολή του, η Δημήτρω Λιάπη (του Κατσαφού), Βασίλω Κότσαλη του Λεωνίδα (τσούπα του Κουφόγιαννη), η Ελένη Σίνου του Μπουλουγούρη, η Τασία Σίνου του Σωκράτη, η Γιαννούλα του Μεγακλή (τσούπα του Μπουγά). Η Μαρία Κότσαλη του Γαλάνη, ο Δήμος του Καραμαλή, Ο Γιάννης του Νάστου έφηβος, ο Ανδρέας του Γαλάνη και πολλοί άλλοι που αδυνατώ να αναγνωρίσω.

Τα τελευταία χρόνια ασχολούμαστε εντατικά με την καταγραφή των οικογενειών στο Αντρώνι αλλά και ευρύτερα. Η έρευνά μας σε κάποιες περιπτώσεις μας οδηγεί πολύ πίσω ως τα προεπαναστατικά χρόνια όπου διαπιστώνεται, ότι, κάποιες οικογένειες προέρχονται από γενάρχες που είναι τούρκικης καταγωγής με Ελληνίδες συζύγους αλλά και αντίστροφα, γενάρχες Έλληνες με γυναίκες Τούρκικης καταγωγής.

Αν δημοσιεύαμε σήμερα αυτά τα στοιχεία θα έψαχναν οι Αντρωναίοι να μας βρουν για να μας κάψουν ή να μας ρίξουν στα Τάρταρα.

Αυτό συνέβη στην πραγματικότητα με τους Κρυονερίτες, σα διαβάσανε στο βιβλίο του Χρυσανθακόπουλου, πως στο χωριό τους το Μπάστα Ηλείας «κατοίκησαν πολλοί Τούρκοι[1] και ο πληθυσμός του ήταν αμιγώς τουρκικός». Γίνανε «Τούρκοι» και ψάχνανε να βρούνε το βιβλίο[2], για να το ρίξουν στην «πυρά» που όπως λέγανε, έγραφε βλακείες. Ευτυχώς όμως που δεν το βρήκαν.

Τετρακόσια χρόνια κατοχής είχαμε από Τούρκους, Αλβανούς ή αν θέλετε και τους Τουρκαλβανούς που βρέθηκαν στο Λάλα τα τελευταία χρόνια της κατοχής όπου και σε αυτή την περίοδο βιάστηκαν χιλιάδες ελληνοπούλες άλλες παντρεύτηκαν παρά την θέλησή τους άλλες ερωτεύτηκαν Τούρκους όπως η Ελένη του Λιβαρτζίου και άλλες που υπηρέτησαν τα σαράγια των αγάδων.

Μαθιουδάκης Νικόλαος, από την Ζάκυνθο έχει αγιογραφήσει την εικόνα στην Αγία Κυριακή (Κερτίζα).

α) εις τον ιερό ναό του Αγίου Κωνσταντίνου, εικόνα της Αγίας Κυριακής του έτος 1835.

β) εις το εξωκκλήσι του Αγίου Γεωργίου, τον Ιησού Χριστό το έτος 1835, την Θεοτόκο το 1835 και τον Άγιο Ιωάννη Πρόδρομο το 1835.

Προφανώς πρόκειται για τις εικόνες του τέμπλου του παλαιού ενοριακού Ναού της Αγίας Κυριακής, που σήμερα διατηρείται ως κοιμητηριακός. Η πανήγυρης γίνεται ακόμη και σήμερα εις τον Ναό της Αγίας Κυριακής.

Μπουρόπουλος Γ. Νικόλαος εκ Ζακύνθου, έχει αγιογραφήσει εικόνες στο χωριό Λάλα, το 1867, του Ιησού Χριστού, της Παναγίας και του Προδρόμου. Ακόμη υπάρχει και η εικόνα των Τριών Ιεραρχών του έτους 1867, χωρίς αγιογράφο, αλλά με δαπάνη του Ιωάννη Μπουροπούλου.

Βενιαμίν Ιερομόναχος, Σώζεται εικόνα του στο τέμπλο του Ναού της Μεταμόρφωσης της ενορίας Αγίας Μαρίνης Λαμπείας (Δίβρης), η Μεταμόρφωση του Σωτήρος, του έτους 1876.

Κωσταράκης Δημήτριος, Στην ενορία Αχλαδινής, ένθεν του Εσταυρωμένου, τα λεγόμενα λυπηρά ή Δέησις. Ήτοι η Θεοτόκος 1878 και ο Πρόδρομος το 1879.

Γρηγόριος Ιερομόναχος, Αγειορίτης. Έχει αγιογραφήσει εικόνες του τέμπλου εις τον Ιερό Ναό Αγίας Μαρίνης Λαμπείας το έτος 1833. Ήτοι του Χριστού, της Θεοτόκου, του Προδρόμου και της Αγίας Μαρίνης, με ολόκληρο το μαρτύριόν της πέριξ αυτής.

Καλεντόπουλος Γεώργιος και Ξημεροτάκης Γεώργιος. Ο πρώτος είναι προφανώς ο αγιογράφος και ο Ξημεροτάκης μαθητής του. Σώζονται οι εικόνες του τέμπλου εις τον Ιερόν Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου Φολόης (Γιάρμενας). Ήτοι της Θεοτόκου 10 Αυγούστου 1895 του Ιησού Χριστού 20 Σεπτεμβρίου 1895, του Αγίου Ιωάννου 12 Οκτωβρίου 1895 και της Κοιμήσεως της Θεοτόκου 28 Νοεμβρίου 1895.

Κόκκινος Μιχαήλ Γεώργιος, από τον Πύργο. Εικόνες του σώζονται εις την ενορία του Λάλα οι Αρχάγγελοι Γαβριήλ και Μιχαήλ, αλλά αχρονολόγητοι.

Ζωγράφος Δημήτριος, σώζεται η εικόνα της Παναγίας εις την ενορία του Αγίου Βασιλείου Κλεινδιά του έτους 1893. Εκεί σώζεται και η εικόνα του Μεγάλου Βασιλείου στο Προσκυνητάρι, του αυτού έτους 1894, αλλά δεν αναγράφει τον αγιογράφο.

Κωνσταντίνος Ασημάκης, Ζωγράφος. Στον ιερό ναό Μεταμορφώσεως του Σωτήρος της ενορίας Αγίας Μαρίνης Δίβρης σώζεται ο Άγιος Χαράλαμπος του έτους 1895.

Δανιήλ μοναχός Κατουνακιώτης. Στον Ιερό Ναό Μαρίνης Λαμπείας, σώζονται δύο εικόνες του έτους 1898. Ήτοι η Οδηγήτρια και ο Προφήτης Ηλίας.

Αναγνωστόπουλος Διονύσιος, σώζεται μια εικόνα του στο Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου Κατσαρού, αφιερωμένη στον Άγιο Δημήτριο του έτους 1829.

Πριονάς Ανδρέας, αγιογραφεί στην Πάτρα. Σώζεται εικόνα στα Αγράμπελα, της Αγίας Παρασκευής με ημερομηνία 28 Ιουνίου 1886.

Παρασκευόπουλος Γερμανός, Μητροπολίτης Ηλείας και Ωλένης, «Αγιογράφοι φορητών ιερών εικόνων και ενοριών Ι. Μητροπόλεως Ηλείας και Ωλένης του ΙΘ΄αιώνος», Αθήναι 1994.

Κεντρική Σελίδα

Ο Τόπος μας

Παράδοση

Πολυμέσα

Ιστορία

Στατιστικά Μετρητές

Χρήστες
246
Άρθρα
1028
Εμφανίσεις Άρθρων
16735868

Συνδεδεμένοι χρήστες

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 183 επισκέπτες και κανένα μέλος

S5 Box

Login

Register

Δημοφιλή άρθρα