Κοινωνικά
  • Εγγραφή

Frontpage

Γράφει, η Αλεξάνδρα Η. Νικολετοπούλου (Δικηγόρος)

Ο Ηλίας γεννήθηκε στο Αντρώνι το 1928, ήταν ο τέταρτος γιός του Διομήδη Νικολετόπουλου και της Αλεξάνδρας Γιαρμενίτη. Το 1961 παντρεύτηκε με την Διαμάντω, κόρη του Θάνου Τσαλαμιδά από το Σκιαδά και απέκτησαν στο Αντρώνι τρία παιδιά, την Αλεξάνδρα, τον Διομήδη και τον Θάνο.

Νέος, συνεταιρίστηκε με τον Λύσανδρο Παναγόπουλο (Μπουλουγούρη) και έφερε στο Αντρώνι, Λαναριστήριο, που λειτούργησε στην αποθήκη του Κάνταλου, πράγμα πρωτοπόρο για την εποχή του, καθώς γινόταν με μηχανική επεξεργασία το ξάσιμο του μαλλιού που χρησίμευε για νήμα στους αργαλειούς. Αργότερα, στα μέσα της δεκαετίας του΄60, μετέφερε το Λαναριστήριο στο Πανόπουλο, όπου συνέχισε αυτή τη δραστηριότητα με νέες πιο σύγχρονες μηχανές. Παράλληλα ήταν αμπελουργός με αξιόλογα αμπέλια της οικογένειας, πάππου προς πάππου, στην Μποκούτα Κακοταρίου. Οινοποιός, με βαγένια εικοσάρια, δηλαδή το καθένα χωρούσε είκοσι βαρέλες κρασί, που είχαν φτιαχτεί μέσα στο υπόγειο κελάρι του σπιτιού στο Αντρώνι από εξαίρετους τεχνίτες ξυλουργούς. Ο ίδιος ήταν μάστορας του κρασιού και του τσίπουρου, τα έφτιαχνε με μεράκι τηρώντας πιστά κάθε λεπτομέρεια στη διαδικασία παρασκευής τους. Ιδιαίτερα για το τσίπουρο, «το έβγαζε» σε ειδικό χάλκινο, καζάνι απόσταξης με «καπάκι φυσούνα».

Ως πρόεδρος της κοινότητας Αντρωνίου (1967-1974), προσπάθησε να δώσει λύσεις σε προβλήματα του χωριού. Ασχολήθηκε με το Υδραγωγείο και με προσωπικές του ενέργειες έγινε ασφαλτόστρωση στο κεντρικό δρόμο, από την Αγία Παρασκευή μέχρι την πλατεία, όταν όλα τα γύρω μεμονωμένα χωριά είχαν χωματόδρομους. Συμμετείχε ενεργά στις δενδροφυτεύσεις που είχαν στόχο την συγκράτηση του σαθρού εδάφους, εκεί, που οι κατολισθήσεις στους γκρεμούς και στα ζωνάρια απειλούσαν κάποια σημεία του χωριού.

Η οικογένεια του Ηλία, μετακόμισε το 1972 από το Αντρώνι στο Πανόπουλο, όπου ο ίδιος και η σύζυγός του Διαμάντω, ασχολήθηκαν με το εμπόριο για τριάντα και πλέον χρόνια. Άνθρωπος της προσφοράς, δραστήριος με κοινωνικές ευαισθησίες, προσπαθούσε για το καλύτερο. Είχε πάντα ιδιαίτερη αγάπη προς το Αντρώνι, επισκεπτόταν το χωριό και απολάμβανε τις ατέλειωτες συζητήσεις με συγχωριανούς για παλιές ιστορίες και πρόσωπα. Πέθανε, ακμαίος σε ηλικία 76 ετών, στο Πανόπουλο το 2004.

Πατέρας του Ηλία, ήταν ο Διομήδης Νικολετόπουλος που γεννήθηκε στο Αντρώνι το έτος 1888 και ήταν γιός του Δημοσθένη Νικολετόπουλου (1855 -1919) και της Μαρίας Πανουτσοπούλου από το Κακοτάρι. Ο Διομήδης παντρεύτηκε με την Αλεξάνδρα, κόρη του Λεωνίδα Γιαρμενίτη από την Φολόη και απέκτησαν στο Αντρώνι έξι παιδιά, τον Δημοσθένη, Λεωνίδα ( Η.Π.Α.), Νίκο (παντρεμένο στις Η.Π.Α. με την Ειρήνη, κόρη του Κωνσταντίνου Θωμά, μετανάστη στην Αμερική από το Αντρώνι), Ηλία, παπα- Χρήστο και Κώστα. Ο Διομήδης πολέμησε στους Βαλκανικούς πολέμους και πήρε μέρος στην προέλαση των ελληνικών στρατευμάτων, όταν έφτασαν « είκοσι χιλιόμετρα έξω από την Σόφια της Βουλγαρίας», όπως χαρακτηριστικά έλεγε ο ίδιος. Με κλονισμένη υγεία, αφού είχε πάρει πέντε πνευμονίες και πλευρίτη στο μέτωπο, με τραύματα και εξουθενωμένος από τις κακουχίες του πολέμου, επέστρεψε στο Αντρώνι.  Αργότερα έφυγε για πέντε χρόνια μετανάστης στην Αμερική, μέχρι το 1925. Η διαδρομή του, για τα δεδομένα της εποχής και του χωριού, ήταν ένας συνεχής αγώνας γεμάτος κινδύνους και εμπειρίες.

Με τον Γιώργη, τον αδελφό του, δούλευαν τον Μύλο Χρυσικού, τη Νεροτριβή και το Χάνι Χρυσικού,  που είχαν από τον πατέρα τους Δημοσθένη, τον έλεγαν και «χρυσικό» και όλα αυτά βρίσκονταν κάτω στο ποτάμι, στην Παλιομποκοβίνα, της Αγίας Τριάδας.

Ο Διομήδης είχε και δύο αδελφές, την Κωνσταντίνα που παντρεύτηκε στο Σιμόπουλο τον Χαρίλαο Ρούσσο και την Γιαννούλα, που παντρεύτηκε στο Αντρώνι τον Χρύσανθο Παπαδόπουλο, πατέρα του παπα-Κοσμά και της Διονυσίας συζ. Ανδρέα Σίνου, δηλαδή αυτή, ήταν γιαγιά του Λύσανδρου Σίνου (κλαρίνο) και της Γιαννούλας Καζαμία.

Ο Διομήδης ήταν άνθρωπος έξυπνος, εργατικός και «γραμματισμένος» για την εποχή του. Είχε τελειώσει το Σκολαρχείο στη Δίβρη και δύο τάξεις του τότε Γυμνασίου στον Πύργο, με γνώση της Αγγλικής γλώσσας και με πολύ καλό γραπτό λόγο. Όποιος χωριανός δεν ήξερε γράμματα και ήθελε να γράψει κάποιο ιδιωτικό συμφωνητικό, ιδιωτικό περιουσιακό διανεμητήριο ή και γράμμα ακόμη, έβρισκε βοήθεια στον Διομήδη.

Η γυναίκα του, Αλεξάνδρα ήταν αξιοπρεπής, καλωσυνάτη και πολύ φιλόξενη. Οι παλιοί μιλούσαν για τα χρόνια (1945-1953) που έμενε στον Πύργο με τα παιδιά της στο Γυμνάσιο, ποτέ δεν αρνιόταν την φιλοξενία της σε Αντρωναίους, που ξέμεναν στον Πύργο, γιατί τότε οι συγκοινωνίες δεν ήταν καθόλου εύκολες.

Τα τελευταία τους χρόνια, ο Διομήδης και η Αλεξάνδρα έζησαν στο Πανόπουλο, πάντα μαζί με την οικογένεια του Ηλία. Ο Διομήδης έφυγε από τη ζωή το 1975 και η Αλεξάνδρα το 1980.

Προσωπογραφία της Έλλης Νικολετοπούλου - Κρίσπη έργο της Θάλειας Φλωρά - Καραβία στο Μουσείο του Πανεπιστημίου Αθηνών

Σημείωση. Τους Νικολετόπουλους τους έλεγαν «χρυσικούς» από τον πρώτο τους πρόγονο Κωνσταντίνο Νικολετόπουλο που ήρθε στο Αντρώνι από την Στεμνίτσα Γορτυνίας γύρω στα 1845 και ήταν αργυροχρυσοχόος. Παντρεύτηκε την Σταμάτα Κανελλοπούλου από το Αντρώνι και απέκτησαν πέντε παιδιά. Το πρώτο τους σπίτι ήταν στου Κλαπανάρη. Όταν ο Κωνσταντίνος πέθανε, η Σταμάτα, σαράντα ετών, έγινε «μυλωνού» για να μεγαλώσει τα παιδιά της. Με την σειρά κατά ηλικία ήταν ο Αριστείδης (1949), έμπορος στο Αντρώνι, ο Νικίας στο Κούμανι, ο Δημοσθένης (1855-1919) στο Αντρώνι, ο Χρήστος(1858-1901), έμπορος στο Πύργο και ο μικρότερος Μεγακλής, γιατρός στο Δούκα.

Απόγονοι των Νικολετόπουλων, της ρίζας του Αντρωνίου, πέραν των άλλων, είναι κάποιες γνωστές γυνακείες προσωπικότητες. Η Ακριβή Νικολετοπούλου, κόρη του Νικόλα Νικολετόπουλου από το Αντρώνι και της Ελένης Κινινή από την Αμαλιάδα, ηρωίδα της Αντίστασης που βασανίστηκε και εκτελέστηκε από τους Γερμανούς το 1944. Γνωστή είναι και η Έλλη Νικολετοπούλου-Κρίσπη (1915-1974), κόρη του Γιάννη Νικολετόπουλου και της Κάκιας Δικαίου, από τις πρώτες γυναίκες, καθηγήτρια της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Επίσης η τραγουδίστρια Γιοβάνα, είναι εγγονή της Μαρίας Νικολετοπούλου από το Αντρώνι και του Βασίλη Στεριόπουλου από το Κούμανι.

Γράφει ο Κώστας Παπαντωνόπουλος

Ο Ντίνος Κλεινδιώτης μπορεί να θεωρηθεί ως περιστασιακός κλέφτης, αφού η παρανομία του περιοριζόταν στα χρονικά όρια της μιας νύχτας και στη συνέχεια επέστρεφε τα «κλοπιμαία».

Στο ξακουστό πανηγύρι του Βάραγκα Ωλένης, που διεξάγεται στις 23 Σεπτεμβρίου, ο Ντίνος γνώρισε μια κοπέλα και την αγάπησε. Αυτή όμως καταγόταν απ’ άλλο χωριό και ο Ντίνος φλεγόταν από το πάθος και επεδίωκε να τη συναντά καθημερινά. Επειδή όμως το χωριό του ήταν μακριά από αυτό της αγαπητικιάς του, βρήκε μια εύκολη λύση όπου κάθε βράδυ έκλεβε από ένα άλογο που ήταν δεμένα στις καλαμιές και πήγαινε να τη βρει. Το πρωί επέστρεφε το άλογο εκεί απ’ όπου το είχε πάρει. Αυτό γινόταν αρκετό καιρό.

Μερικοί ιδιοκτήτες των αλόγων εύρισκαν το πρωί τα ζώα τους νηστικά, ιδρωμένα και ταλαιπωρημένα. Κατάλαβαν ότι κάτι δεν πήγαινε καλά, παραφύλαξαν και συνέλαβαν επ’ αυτοφώρω τον Ντίνο την ώρα που τα έκλεβε. Του έκαναν αυστηρές συστάσεις, και ταυτόχρονα ειδοποίησαν και τις αρχές του τόπου. Ο Ντίνος δικαιολογήθηκε λέγοντας την αλήθεια και ο αστυνόμος του σταθμού Χωροφυλακής του έκανε τις ανάλογες συστάσεις και τον απείλησε ότι αν το ξανά κάνει θα έχει ν’ αντιμετωπίσει τον νόμο. Για να θολώσει όμως τα νερά ο Ντίνος και για να μη συνεχίζουν να τον υποψιάζονται, αποφάσισε να κλέβει άλογα από το διπλανό χωριό. Αλλά τον κατάλαβαν κι εκεί οι ιδιοκτήτες των αλόγων και οργανώνονταν πως να τον «πιάσουν στα πράσα» και να τον κλείσουν φυλακή. Οι συζητήσεις που γίνονταν περί κλοπής των αλόγων έπεσαν στ’ αυτιά της αγαπητικιάς του η οποία άκουσε τι θ’ ακολουθούσε και τον ειδοποίησε ότι κινδυνεύει άμεσα να συλληφθεί και να φυλακισθεί.

Ο ΝΤΙΝΟΣ ΑΠΟ ΤΟΥ ΚΛΕΙΝΔΙΑ

Το τι μου βάλθηκε ο νους, να κλέψω μια φοράδα,

να πάω στην αγάπη μου, να την καλησπερίσω:

- Καλησπερούδια, αγάπη μου.

- Καλώς τον Ντίνο μ’, όπου ’ρθε.

Ντίνο, τίνος είν’ τ’ άλογο, π’ έχεις όξω δεμένο;

- Δικό μου είναι τ’ άλογο και το ’χω πλερωμένο.

- Ντίνο, λύσε το άλογο και στείλτο απ’ όπου ’ρθε,

μη σε γεράσει η φυλακή κι ασπρίσουν τα μαλλιά σου.

- Ετούτο είν’ γιοργαλίδικο και δεν το ματαδίνω.

- Ντίνο, εγώ σου το ’πα μια και δυο και στο ματαλέω:

Στου Κούμανι μην ξαναρθείς, στου Δούκα μην περάσεις,

δε θέλω τέτοια στην πόρτα μου και λόγια στην αυλή μου.

Το πιο πιθανόν είναι, ότι χάρτης τυπώθηκε κατά την διάρκεια της επανάστασης του 1821 τότε που είχε στρατοπεδεύσει ο Ιμπραήμ στο Καλλιμάνι ή κατόπιν όταν ο ίδιος είχε κάψει τα απροσκύνητα χωριά μας γι' αυτό δεν αποτυπώθηκαν στο χάρτη.

Το Καλλιμάνι σήμερα είναι μικρός συνοικισμός που μαζί με την Μπαρμπότα- (Αμυγδαλή) ανήκει στην κοινότητα Λαμπείας του δήμου Αρχαίας Ολυμπίας.

Τον χάρτη έστειλε στην σελίδα, ο φίλος μας Ηλίας Τουτούνης, λαογράφος - συγγραφέας.

Έφυγε σήμερα Παρασκευή 26.11.2020 ο Δημήτρης Θωμάς του παπά+Ντίνου (Καλαμάρη) και της +Παναγιώτας Πανούτσου που γεννήθηκε στο Αντρώνι πριν 54 χρόνια.

Η κηδεία του θα γίνει αύριο Σάββατο στις 15.00 στην γενέτειρά του.

Στα αδέλφια του Γιάννη, Μαρία, Απόστολο, Ουρανία, Θανάση, Νίκο, Γιώργο και σε όλους τους συγγενείς του εκφράζουμε τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια.

Ο Μήτσος ήταν το τρίτο στην σειρά από τα παιδιά του παπά Ντίνου και της κουμπάρας μας της Παναγιώτας. Ήταν δυο καλοσυνάτοί γονείς πολύτεχνης οικογένειας που η μεγάλη τους αγωνία ήταν να μεγαλώσουν σωστά τα παιδιά τους, να τους δώσουν την απαραίτητη αγωγή και να τα αποδώσουν σωστά στην κοινωνία όπως και έγινε.

Με τον Μήτσο μόνον ένα γεια λέγαμε, δεν είχαμε συζητήσει ποτέ και αυτό θα οφείλεται κυρίως στην αφεντιά μας που όπως δικαιολογημένα κάποιοι μας χαρακτηρίζουν στο χωριό, «απόμακρο». Όμως ήταν ένα πολύ καλό και ήσυχο παιδί όπως όλα τα αδέλφια του, που συμμετείχε σχεδόν σε όλες τις εκδηλώσεις του χωριού μας.

Καλό του ταξίδι και να είναι ελαφρύ το χώμα του χωριού μας που θα τον αγκαλιάσει.

Κώστας Παπαντωνόπουλος

ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΒΙΔΙΑΚΙΟΥ ΑΡΚΑΔΙΑΣ – «ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ»

ΑΣΤΙΚΗ ΜΗ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ

Για την Ανάπτυξη, το Περιβάλλον και την Πολιτιστική μας Κληρονομιά

ΕΔΡΑ: ΒΙΔΙΑΚΙ ΑΡΚΑΔΙΑΣ, E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

ΑΦΜ: 997054836 – ΔΟΥ ΤΡΙΠΟΛΗΣ

ΠΡΟΣ

ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΔΥΤΙΚΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΠΡΟΕΔΡΟΥ

ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ & ΦΥΣΙΚΩΝ ΠΟΡΩΝ

ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΔΥΤΙΚΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Ν.Ε.Ο. Πατρών – Αθηνών 32 και Αμερικής, Τ.Κ. 26441, Πάτρα.

E – mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Κοινοποίηση

ΑΠΟΚΕΝΤΡΩΜΕΝΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ, ΔΥΤ. ΕΛΛΑΔΟΣ ΚΑΙ ΙΟΝΙΟΥ

Δ/ΝΣΗ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΧΩΡΙΚΟΥ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ ΔΥΤ. ΕΛΛΑΔΟΣ

ΤΜΗΜΑ ΠΕΡΙΒ/ΚΟΥ & ΧΩΡΙΚΟΥ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ

Ν.Ε.Ο. Πατρών – Αθηνών 33, Τ.Κ. 16110, Πάτρα

E – mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

ΘΕΜΑ: Απόψεις - Αντιρρήσεις που αφορούν στην Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) για την δημιουργία και λειτουργία Μικρού Υδροηλεκτρικού Σταθμού (ΜΥΗΣ), ισχύος 3,33 MW, στην θέση «Παλαιοφυτειά» του ποταμού Άνω Ερύμανθος του Δήμου Αρχαίας Ολυμπίας,

ΣΥΝΟΠΤΙΚΑ ΟΙ ΑΠΟΨΕΙΣ –ΑΝΤΙΡΡΗΣΕΙΣ ΜΑΣ

(άρθρα 4§3 του ν.4014/2011 και 5 της κ.υ.α. οικ 1649/45/2014)

Η υπό διαβούλευση Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) του υπό έγκριση έργου, το οποίο συνίσταται στην εγκατάσταση και λειτουργία μικρού υδροηλεκτρικού σταθμού (ΜΥΗΣ) εντός του ποταμού Άνω Ερύμανθου ισχύος 3,33 Μw στη θέση «Παλαιοφυτεία» του Δήμου Αρχαίας Ολυμπίας με φορέα υλοποίησης την εταιρεία «ΒΑΣΕΡΚΡΑΦΤ Α.Ε.» είναι πολλαπλώς πλημμελής, με συνέπεια να μην επιτρέπεται η έγκρισή της και η έκδοση Απόφασης Έγκρισης Περιβαλλοντικών Όρων (ΑΕΠΟ) του έργου αυτού.

Κεντρική Σελίδα

Ο Τόπος μας

Παράδοση

Πολυμέσα

Ιστορία

Στατιστικά Μετρητές

Χρήστες
247
Άρθρα
1126
Εμφανίσεις Άρθρων
21759997

Συνδεδεμένοι χρήστες

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 600 επισκέπτες και κανένα μέλος

S5 Box

Login

Register

Δημοφιλή άρθρα