ΟΙ ΑΠΡΟΣΚΥΝΗΤΟΙ (Δημοτικό τραγούδι)

Το τι κακό μωρέ, που γίνηκε τούτο το καλοκαίρι,

Μπραΐμης ν’ εκίνησε μ’ ούλο του τ’ ασκέρι.

Πάτησε χώρες μωρέ και βουνά, χωριά και βιλαέτια.

Κι’ ούλα τον προσκύνησαν, κι ούλα τον προσκυνάνε.

μον’ δυο χωριά περήφανα, προσκύνημα δεν παίρνουν,

τ’ Αντρώνι και το Κούμανι, της Κάπελης οι πόρτες.

’Κείνα δεν προσκυνήσανε, προσκύνημα δεν ξαίρουν.

Και του Μπραΐμη του κακοφάνηκε, δεν το ’λπιζε ο μαύρος.

Στέλνει ν’ ασκέρι δυνατό, φτούνο τον Ντελή Αχμέτη

Να κάψει το μαύρο Κούμανι, να γδύσει και τ’ Αντρώνι.

 

Ο σκοπός του τραγουδιού έχει ως εξής:

 

Το τι κακό, μωρέ, το τι κακό, το τι κακό που γίνηκε, μωρέ που γίνηκε, τούτο το κα μωρέ τουτό τα, τουτό το καλοκαίρι.

 

Μου το είχε τραγουδήσει ο Παναγιώτης Ευσταθόπουλος ή Πανάκος από το χωριό Καλό Παιδί του δήμου Πηνείας στις 2 Ιουνίου 1995.

 

 

Συλλογή καταγραφή Ηλίας Τουτούνης

 

Το τραγούδι δημοσιεύεται για πρώτη φορά εδώ.

 

Α/Α Άρθρου: 290
Κατάσταση Δημοσιευμένο/α
Εμφανίσεις 1577
Αναθεωρημένο 15 Φορές
Δημιουργήθηκε Τετάρτη, 17 Ιούνιος 2009 08:26
Τροποποιήθηκε Τετάρτη, 01 Ιούλιος 2009 07:21


Εκτύπωση   Email

Προσθήκη νέου σχολίου


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση